Από το Blogger.
E-mail επικοινωνίας: kanapedatosblogspot@yahoo.gr

To Νέο string της ΝΔ ΑΥΣΤΗΡΑ για άντρες...

Τρίτη, 16 Απριλίου 2013



Και φυσικά φοριέται ανάλογα με το αν είσαι αριστερός ή δεξιός 

Βέβαια έχει πολλές χρησιμότητες

Κάνει και για λαστιχάκι για τα μαλλιά
Είναι αντικλεπτικο πορτοφόλι
Το κανείς σφεντόνα
κ.λ.π - κ.λ.π

Θα τολμήσεις ;



palo.gr

Με ψεύτικο στήθος στη σκηνή η Beyonce (φώτος)


Εμφανίσεις που αναδείκνυαν τις «ζουμερές» καμπύλες της

Με εμφανίσεις που τόνιζαν τις σέxι καμπύλες της και τραγουδώντας μερικές από τις πιο γνωστές επιτυχίες της, ξεκίνησε την παγκόσμια περιοδεία της «The Mrs. Carter Show» η Beyonce. 

Σε ένα κατάμεστο στάδιο στο Βελιγράδι, οι θεατές παραληρούν όταν η τραγουδίστρια βγαίνει στη σκηνή φορώντας ένα χρυσό κορμάκι με ψεύτικο στήθος. 

Στη συνέχεια η 31χρονη τραγουδίστρια εμφανίστηκε με μία με ολόσωμη μοβ απαστράπτουσα φόρμα, με μαύρο κορμάκι, με αέρινη δημιουργία και με λευκό κορμάκι. 








newsbeast

Κορυφαίο: Πήρε τηλέφωνο την αστυνομία για να διαμαρτυρηθεί για την...



Αυτό δεν το έχουμε ξανακούσει...

Ο Vincent Valvo από την Vero Beach των ΗΠΑ πήρε τηλέφωνο την αστυνομία προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για τον τρόπο με τον οποίο του μιλούσε η μητέρα του!

Ο 19χρονος κάλεσε τους αστυνομικούς και τους είπε ότι δεν του αρέσει το πως του μιλάει η μητέρα του. Αν και οι αστυνομικοί τον προειδοποίησαν ότι δεν θα έπρεπε να καλεί την Άμεση Δράση για κάτι τέτοιο ο νεαρός ξαναπήρε τηλέφωνο και έτσι οι αρχές τον συνέλαβαν.

Σύμφωνα με την Huffington Post ήταν σε κατάσταση μέθης.


Ελληνίδα ηθοποιός δηλώνει: Βρώμαγα και είχα και γκόμενo!


Για τα χρόνια που δεν ήταν και το πιο ήσυχο κορίτσι του κόσμου μίλησε η Μαρία Διακοπαναγιώτου στον Πέτρο Κωστόπουλο. Η ηθοποιός που έγινε ευρέως γνωστή ως η Τασούλα της γνωστής διαφήμισης, μίλησε για τον παλιό της εαυτό, όταν ήταν παιδί των Εξαρχείων…

“Βρώμαγα και είχα και γκόμενo! Κι αυτός βρώμαγε!”, είπε χαρακτηριστικά.



ΦΡΙΚΗ: Κοιμόταν επί μέρες δίπλα στη νεκρή κοπέλα του


Ένας άνδρας από τη Βόρεια Καρολίνα κοιμόταν επί μέρες δίπλα στο άψυχο σώμα της κοπέλας του

Ο 44χρονος Randall Johnson συνελήφθη το Σάββατο όταν οι αρχές ανακάλυψαν το πτώμα της Carla Jean Baggett στην κρεβατοκάμαρα του ζευγάριου.

Τη γυναίκα την είχαν δει τελευταία φορά ζωντανή οι συγγενείς της την προηγούμενη εβδομάδα.
Ακόμα ερευνούνται τα αίτια του θανάτου της ενώ ο άνδρας κρατείται από την αστυνομία.

Συμβόλαιο «αιώνιας» αποχής από το Facebook



Ένα ορθόδοξο εβραϊκό σχολείο θηλέων στο Μπρούκλιν αποφάσισε ότι ο μοναδικός τρόπος για να αντιμετωπιστεί ο εθισμός των εφήβων στο Facebook είναι να απαγορευτεί «αιώνια». Συνολικά 33 μαθήτριες του Beth Rivkah High School πλήρωσαν πρόστιμο 100 δολαρίων και αναγκάστηκαν να σβήσουν το λογαριασμό τους στο Facebook, αλλιώς κινδύνευαν με οριστική αποβολή. «Το διαδίκτυο είναι ένας καλός τρόπος για να καταστραφούν γάμοι και οικογένειες», δήλωσε ο διευθυντής του σχολείου, ραβίνος Benzion Stock στην Post. 

«Δεν θέλουμε να είναι εκεί, τελεία και παύλα. Δεν είναι σωστό να βρίσκεται εκεί μια εβραία. Η κοινωνικοποίηση στο Facebook θα μπορούσε να οδηγήσει σε λάθος πράγματα». 

Το χασιδικό σχολείο έχει απαγορεύσει το Facebook εδώ και χρόνια, αλλά επειδή οι έφηβοι παραμένουν έφηβοι, το χρησιμοποιούσαν έτσι κι αλλιώς. Φέτος οι 495 μαθήτριες αναγκάστηκαν να υπογράψουν επίσημο συμβόλαιο, αλλά η διοίκηση πληροφορήθηκε ότι ορισμένες εξακολουθούσαν να ανταλλάσσουν φωτογραφίες και πληροφορίες, οπότε αποφάσισε ότι χρειάζονται αυστηρότερες ποινές. «Κορίτσια σκοτώνονται στο διαδίκτυο – αυτός είναι ο λόγος», δήλωσε ο Stock. 

Πηγή: lifo.gr

Η Ρεβέκκα πέθανε λόγω νευρικής ανορεξίας... Συγκλονίζει το γράμμα που έγραψε!


Η Ρεββέκα ήταν 30 χρονών. Δεν είναι πια μαζί μας λόγω νευρικής ανορεξίας. 

"DYING" TO BE THIN..." TA ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΜΟΥ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ANOREXIA NERVOSA. 
by Rebecca Andriani Lochaiti.

Είναι πολύ σημαντικό να αναφέρω τα προβλήματα υγείας που προκαλεί η anorexia nervosa, όμως ίσως δώσω ελλιπή στοιχεία γιατί θα αναφερθώ στα δικά μου. Η κάθε περίπτωση διαφέρει από άτομο σε άτομο και φυσικά ανάλογα το φύλο και την ηλικία. ΚΥΡΙΩΣ ΟΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΑΝΑΛΟΓΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ. Ωστόσο, έχοντας υποστεί τεράστια κακοποίηση της υγείας μου και έχοντας αναλόγως βρεθεί με ιατρούς, με τους οποίους έχω συζητήσει θα αναφερθώ σε ορισμένα κοινά γνωρίσματα που δείχνουν πόσο επιβαρύνεται η σωματική (και ψυχική υγεία).

Από την πρώτη στιγμή που έχασα βάρος και πήγα κάτω από το φυσιολογικό μου που είναι τα 58 κιλά έχασα κύκλους στην περίοδό μου. Στην αρχή νόμισα ότι ήμουν έγκυος και αμέσως έκανα τεστ εγκυμοσύνης, το οποίο βγήκε αρνητικό. Στα 57 κιλά (έχοντας χάσει έξι περιττά κιλά που είχα πάρει το καλοκαίρι με μια αυτοσχέδια δίαιτα που ακόμα ήταν εμπλουτισμένη γιατί μου είχαν μείνει οι λιγούρες), δεν μπορείς να διανοηθείς ότι ο οργανισμός σου βαράει καμπανάκι. Στα μάτια μου πια ήμουν χοντρή. Ήταν πολύ αργά για να σταματήσω.

Ως εκεί δεν είχα κάποιο άλλο σύμπτωμα. Δεν είχαν αρχίσει οι ζαλάδες και οι ατονίες γιατί ακόμα έτρωγα. Με πολλή οδύνη όμως αποχωρίστηκα τις τεράστιες ποσότητες γλυκών που κατανάλωνα χωρίς κάποτε να παχαίνω. Είχα πια πειστεί ότι έστω και ένα κομματάκι σοκολάτα, μια κουταλιά μέλι ή ακόμα και η μια κουταλιά ζάχαρη που έβαζα στον καφέ μου ήταν «εχθρός». Ο καφές έκτοτε πίνεται σκέτος. Ωστόσο, έτρωγα και φρούτα και τυρί και λίγο κρέας και ψωμί. Θέλω να πω ότι είναι αδύνατον να κόψει κανείς το φαγητό μέσα σε μια μέρα. Γι' αυτό και κανείς ποτέ (τουλάχιστον εγώ) δεν μπορεί να «μυριστεί» ότι έχει θέμα. Η ποσότητα και οι κατηγορίες τροφίμων περιορίζονται σταδιακά. Λίγο- λίγο, αργά –αργά, μέχρι ο οργανισμός να τις «ξεχάσει» και να μην τις ζητάει. Το μόνο που χρειάζεται είναι υπομονή και σιδηρά πειθαρχία, που μόνο κάποιος που είναι ανορεξικός διαθέτει. Γι' αυτό και ο πολύς κόσμος κάνει τη δίαιτά του, χάνει τα κιλά που θέλει και περνάει στη φάση της συντήρησης. Και μπορεί να ξαναπάρει και να ξαναχάσει.

Εδώ τα πράγματα περιπλέκονται κάπως... Εγώ δεν ήξερα ούτε πόσα κιλά ήθελα να χάσω, ούτε πώς, ούτε σε ποια κιλά νιώθω καλά. Είχα τόσο σιχαθεί τον εαυτό μου όταν έτρωγα που και μόνο που είχα απαλλαγεί από το κουσούρι ήμουν ικανοποιημένη. Έτσι έπεσα άλλα δυο κιλά. Στα 55 κιλά, ένιωσα μετά από καιρό ότι είμαι πάλι όμορφη, όμως αλλιώς όμορφη. Κλεισμένη στον εαυτό μου όμορφη, λιγόφαγη όμορφη, «Ρεβέκκα αδυνάτισες πολύ» όμορφη. Ακόμα όμως και έβγαινα, και έβλεπα φίλους και αγόρια και παράλληλα διάβαζα συνέχεια για να πετύχω στο Πανεπιστήμιο. Ή Νομική ή Ιστορικό-Αρχαιολογικό. Δεν είχα διεκδικήσει κανένα άλλο τμήμα. Ήμουν σίγουρη ότι θα πετύχω σε ένα από τα δυο. Όσο προχωρούσε ο καιρός, τόσο κλεινόμουν μέσα και μελετούσα καθώς οι εξετάσεις πλησίαζαν. Δεν έβλεπά κανέναν. Πια μου είχαν γίνει εμμονή δύο πράγματα: Το ένα ήταν να διαβάσω τόσο καλά για να περάσω και το δεύτερο να χάσω τόσα κιλά που να μην πάει παραπέρα! Νομίζω ότι πια ήξερα τι έκανα. Πια είχα μπει στη δίνη. Ήξερα ότι αυτό που σκεφτόμουν είναι περίεργο, όμως για κάποιο λόγο με ανακούφιζε για να αντέχω το διάβασμα. Έτσι νόμιζα, ότι αν το στομάχι μου είναι άδειο και δε με βαραίνει μπορώ να αντέξω περισσότερες ώρες διάβασμα. Σα να έπαιρνα speed. Είχε τα ίδια αποτελέσματα. Διάβαζα μερόνυχτα, αφομοίωνα. Η αφομοίωση όμως ήταν η θέλησή μου να σπουδάσω και ενώ το αρχικά το γνώριζα πόσο το ήθελα, το είχα κάνει πέρα. Η αφομοίωση και η καλή μου απόδοση είχαν περάσει σε άλλα χέρια, όχι στα δικά μου. Σε μια στρεβλή εντύπωση ότι όσο δεν τρώω τόσο αφομοιώνω. Δεν είπα στιγμή εκείνο το χρόνο «κουράστηκα», «βαρέθηκα», «σήμερα δε θα μελετήσω».

Ήρθαν και τα πολυπόθητα 53 κιλά στα οποία είχα υποσχεθεί ότι θα σταματούσα. Το «Ρεβέκκα αδυνάτισες πολύ» έδινε κι έπαιρνε. Και το καλοδεχόμουν, και το ευχαριστιόμουν. Ένιωθα ότι κάνω κάτι σπουδαίο. Ότι πια δεν μπορεί τίποτα να με νικήσει. Είχα στα χέρια μου το μυαλό μου να το γεμίζω και το κορμί μου να το αδειάζω. ΠΙΑ ΕΙΧΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ. ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Φαίνεται ότι οι Super Heroes έχουν ζαλάδες όμως. Ατονίες, τάση για εμετό, αστάθεια, μαύρους κύκλους, κρύα χέρια, και όχι περίοδο. Και όλο κλαίνε χωρίς να ξέρουν γιατί.

Αυτά ήταν τα πρώτα δείγματα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Αρνήθηκα αναλάβω τον εαυτό μου και να πω «δε θέλω να νιώθω έτσι, πρέπει κάτι να κάνω να γίνω καλά. Ας πιω λίγο γάλα.». Έπινα καφέ αντί αυτού. Κλεισμένη στο δωμάτιο, διάβαζα. Μια μέρα χτύπησε η πόρτα. Ήταν η μητέρα μου με ένα μπολ "Corn Flakes" με γάλα. Ένα μπολ τόσο δα μικρό. Θυμάμαι που έπεσε στα γόνατά της και με παρακαλούσε να φάω μια κουταλιά. Την πέταξα έξω από το δωμάτιο ουρλιάζοντας. Έκλαιγε πίσω από την πόρτα και μου φώναζε «Ρεβέκκα έχεις νευρική ανορεξία... Πήγα σε γιατρό και μίλησα... Σε παρακαλώ! Σε ικετεύω! Έλα να το νικήσουμε ΤΩΡΑ! Άσε με να μπω όσο είναι νωρίς!».

Θυμάμαι ότι την έβριζα με τις χειρότερες λέξεις και κυρίως ότι την αποκαλούσα «εχθρό» μου. Της φώναζα ότι δεν έχω τίποτα, ότι είναι τρελή, ότι με μισεί και με ζηλεύει κι ότι δε θέλει να περάσω στο Πανεπιστήμιο. Γιατί μου ζητάει να φάω! Γιατί άλλες φορές μου έλεγε να βγω να δω φίλους. Ότι προσπαθεί να με παρασύρει. Να μου κάνει κακό. Θυμάμαι ότι έτρεμα από νεύρα, από μια ανεξήγητη ντροπή κι από φόβο μήπως με σταματήσουν από αυτό που έκανα. Ότι πάει πια! Ότι θα με παχύνουν. Νομίζω τελικά ότι έτρεμα από αδυναμία γιατί αμέσως μετά έχασα τις αισθήσεις μου και έπεσα στο πάτωμα. Θυμάμαι ότι συνήλθα μόνη μου μετά από κάποιες ώρες. Δεν κοιμόμουν καλά και κοιμήθηκα πολύ εκείνο το απόγευμα.

Μετά από αυτό η ρήξη με το «έξω» είχε επέλθει. Κανείς δε θα άφηνα πια να με πλησιάσει. ΟΛΟΙ ΜΑΚΡΙΑ ΜΟΥ! Τους μισούσα όλους. Η μόνη που έμπαινε στο δωμάτιό μου ήταν η καθηγήτριά που μου έκανε αρχαία, ιστορία και λατινικά. Δεν έμπαινε καν ο γάτος μου πια γιατί είχε το θράσος να νιαουρίζει για να το βάλω να φάει και μια μέρα που δεν του έδινα σημασία ανέβηκε στο γραφείο μου και μου κατούρισε το βιβλίο της ΙΣΤΟΡΙΑΣ! ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΚΟΠΙΑΣΕΙ ΝΑ ΜΑΘΩ ΑΠΕΞΩ ΚΙ ΑΝΑΚΑΤΩΤΑ!ΤΟ ΚΟΛΟΓΑΤΟ! .... Κολόγατο ο Νέρωνας; Ο Νέρωνακος μου που όποτε έκλαιγα ερχόταν και μου έγλυφε τα δάκρυα. Ο μαύρος μου γατούλης που μου ζητούσε λίγη προσοχή....Φυσικά με τον Νέρωνα δεν τα έβαλα, απλά δεν ξαναμπήκε στο δωμάτιο. Προτίμησα να μην ξανακοιμηθεί μαζί μου, κάτι που λάτρευα να κάνουμε, για να μη μου πειράξει την πολύτιμη μοναξιά μου.

Η ζυγαριά πήγε στο 50. Και μέσα μου η απέραντη ηδονή. ΤΙ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ να πάρω μετά από αυτό; Η ντόπα κυλούσε στο αίμα μου. Η ζαλάδα ήταν ένδειξη ότι αδυνατίζω κι άλλο. Αν κάποιο πρωί δεν ξυπνήσω και να έχω ζαλάδα, νιώθω ότι παχαίνω. Ακόμα και σήμερα το πρωί. Ωπ!, λέω, κάτι παίζει εδώ... Παίρνουμε κιλάκια; Χα...Μέχρι να ξαναζαλιστώ δε θα φάω τίποτα. Για κάποιο λόγο η ζυγαριά είχε κολλήσει κανα τρίμηνο στο 50.

Είχα απελπιστεί! ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΔΥΝΑΤΙΖΑ ΚΙ ΑΛΛΟ. Τρελάθηκα! Πήγα και αγόρασα δεύτερη ζυγαριά. Δεν μπορεί! Χαλασμένη θα ήταν! Και η δεύτερη ζυγαριά έδειξε 49,5 προς 50... Ε ρε πούστη μου! Κάτι πρέπει να κάνω! Πια τι να κόψω όμως; Α ναι! ΤΑ ΦΡΟΥΤΑ! Έχουν ζάχαρη και παχαίνουν! Πώς δεν το σκέφτηκα! Και πάνε και τα μήλαρακια. Τότε έτρωγα μόνο ρύζι θυμάμαι. Ένα μικρό μπολάκι ρύζι την ημέρα.

Ναι... Μετά από 10 ημέρες σταθεροποιήθηκα στο 49! Νομίζω ότι ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που ένιωσα πώς είναι ο πραγματικός οργασμός που νιώθει ένας πρωταθλητής όταν αποθεώνεται. Στα 18 μου χρόνια. Το σεξ ήταν πια πολύ λίγο μπροστά σε αυτό που είχα νιώσει... Τι έχουμε εδώ λοιπόν; Διαταραχή της libido. Οι ανορεξικοί δεν κάνουν έρωτα. Γιατί δεν νιώθουν τίποτα. Θυμάμαι ένα αίσθημα αηδίας ότι είχα. Όχι για το αγόρι μου, αλλά όταν με άγγιζε αηδίαζα κι έτρεμαν τα πόδια μου. Πονούσα φρικτά. Δεν ήθελα πια να μοιραστώ το κορμί μου. ΗΤΑΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ! ΜΟΝΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ.

Μάνι-μάνι και συνοπτικά έχουμε λοιπόν:

ατονία, αδυναμία, αστάθεια, λιποθυμικές τάσεις.
Τάση προς έμετο
άδειο στομάχι. Υποσιτισμό.
Διαταραχή περιόδου.
Άρνηση συναναστροφής με κόσμο
Σπασμένα νεύρα
Ανεξήγητο κλάμα
Εκμηδένιση της libido
Εμμονή
ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
Περνούσα πια στην επόμενη φάση. Το κάτω από 50 κιλά έμαθα πολύ αργότερα ότι για μένα είναι επικίνδυνο. Δεν μου έφτανε όμως. Ήθελα ΚΙ ΑΛΛΟ. «Καλύτερα να έκανα 25 μπάφους τη μέρα τελικά»... Τουλάχιστον θα το γυρνούσα με παρέα και θα μιλούσα. (ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΩ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ – ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΝΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ! ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΟΜΩΣ ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ! ΕΧΕΤΕ ΑΡΧΙΔΙΑ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΤΕ ΟΥΤΕ ΕΣΕΙΣ!!!) Εδώ είμαι μόνη. Μόνη εντελώς. Άρχισα να γίνομαι ένα τέρας. Πονούσε συνέχεια το κεφάλι μου, δεν έβλεπα καλά, πήγαινα τουαλέτα για να ουρήσω άπειρες φορές μέσα στη μέρα, ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΣΠΑΓΕ ΓΙΑΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΙΑΚΟΨΩ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΜΟΥ!

Πια ο χειμώνας είχε μπει για τα καλά και ερχόταν η άνοιξη. Θυμάμαι ότι ήταν η πιο παγωμένη άνοιξη που έζησα ποτέ. ΚΡΥΩΝΑ – ΚΡΥΩΝΑ –ΠΑΓΩΝΑ! Μέσα στο σπίτι θυμάμαι έλεγα «ανάψτε κάτι! Έχει πολικό ψύχος εδω μέσα!». Έξω πια δεν έβγαινα γιατί έκανε ΤΟΣΟ κρύο. Όλα τα υπόλοιπα λοιπόν συν υποθερμία. Παγωμένα χέρια και πόδια γιατί το κορμί μου πια δεν έπαιρνε ενέργεια από την τροφή για να τη μετατρέψει σε θερμότητα και επιπλέον δεν είχα γυναικείες ορμόνες, ώστε να έχω περίοδο. Είναι πολύ σημαντικό η γυναίκα να έχει ορμόνες που παράγονται από την κατανάλωση επαρκούς πρωτεΐνης και λίπους από την τροφή. Αν τότε είχα σταματήσει, μπορεί και να είχα προλάβει όσα ακολούθησαν μετά. Όμως δεν το έκανα.

Το μόνο που έκανα ήταν να επιτρέψω επιτέλους στους γονείς μου και ειδικά στον πατέρα μου που ήταν γιατρός να με πάρει μαζί του στο νοσοκομείο για εξετάσεις. Τα αποτελέσματα ήταν μια χαρά! Αυτό εξηγείται από δύο λόγους, ο ένας ήταν ότι ο οργανισμός μου ήταν «παρθένος» ακόμα και μπορούσε να υποστεί την κακουχία και ο δεύτερος ότι είχα μπουκωθεί με πάσης φύσεως βιταμίνες για να παραποιήσω τα αποτελέσματα. Η σκέψη μου λοιπόν είχε γίνει ΝΟΣΗΡΗ.

Ο καιρός πέρασε και οι εξετάσεις ήταν σε εξέλιξη. Θα έδινα ιστορία, αρχαία και λατινικά. Την έκθεση την είχα κρατήσει από την προηγούμενη χρονιά. Ήμουν πια 44 κιλά. Η μητέρα μου με συνόδευε στο σχολείο για να δώσω και περίμενε ΑΠΕΞΩ μήπως χρειαστώ ασθενοφόρο! Μου το είπε πολύ αργότερα. Εγώ νόμιζα ότι με πήγαινε, έφευγε κι ερχόταν να με πάρει μετά από 3 ώρες. Κι όμως εκείνη ήταν απέξω! Όλη την ώρα. Την πρώτη ημέρα που έδινα ιστορία είχα γράψει ΤΕΛΕΙΑ! Πάμε για τα αρχαία... Έδωσα κι όλα καλά. Στα λατινικά είχα πια εξαντληθεί... Εκείνη τη μέρα έβλεπα την κόλλα μου διπλή και ήμουν έτοιμη να πέσω κάτω. Η μητέρα μου παρόλο το βρίσιμό μου που της είχα ρίξει, μου είχε βάλει στην κασσετίνα ένα κομμάτι σοκολάτα. Ένα τόσο δα μικρό κομματάκι.

Μου είχε πει αν ζαλιστώ, στο όνομα όσων έχω διαβάσει και στο όνομα του πόσο ήθελα να πετύχω αφού πια είχε πιστέψει σε μένα, να ΦΑΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΟΜΜΑΤΙ. Κόντευα να λιποθυμήσω. ΔΕΝ ΤΟ ΕΦΑΓΑ. ΠΡΟΤΙΜΗΣΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΓΡΑΦΩ ΕΤΣΙ. Βγαίνοντας της είπα ότι έγραψα ΣΚΑΤΑ. Τίποτε άλλο. Νόμιζα ότι δεν είχα γράψει τίποτα. Όταν βγήκε ο βαθμός μου είχα γράψει 19,75. ΣΤΡΕΒΛΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΛΟΓΩ ΕΛΛΙΠΟΥΣ ΟΞΥΓΟΝΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΑΠΟ ΑΣΙΤΙΑ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΧΡΗΣΤΕΣ ΟΤΑΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΗΡΕΙΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ. ΛΑΪΚΙΣΤΙà ΜΑΣΤΟΥΡΑ... Πια ήταν γεγονός, όχι απλά συναισθηματική μαστούρα. Δεν επικοινωνούσα.

Πέρασα δεύτερη σε όλη την Ελλάδα στο τμήμα ιστορίας και αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Φυσικά δεν έπαιρνα υποτροφία από το ΙΚΥ γιατί έδινα για δεύτερη φορά. Όμως πέρασα δεύτερη. ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ... Για μένα ήταν τίποτα. Ναι μεν είχα μπει στη ΔΕΥΤΕΡΗ μου επιλογή, ΕΙΧΑ ΧΑΣΕΙ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ΓΙΑ 9 ΜΟΡΙΑ. ΗΜΟΥΝ ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ.

Κατάφερα να εξαπατήσω τους γονείς μου, ώστε να με εμπιστευτούν και με στείλουν στο Ρέθυμνο να ζήσω «μια φυσιολογική ζωή όπως όλοι οι φοιτητές!», με εμπιστεύτηκαν. Τους είπα ότι δεν θα το ξανακάνω ποτέ και ψευτο-δέχτηκα το καλοκαίρι εκείνο, πριν φύγω τον Σεπτέμβρη να πάω σε ψυχίατρο. Πήγαινα κι ερχόμουν με κλειστά αυτιά. Με κλειστή ψυχή. Έφαγα και λίγο και πήρα μερικά κιλά για να «σκάσουν», να μη μου λένε τίποτα. Θα εφοδιαζόμουν κιλά όπως εφοδιάζουν νερό οι καμήλες στην καμπούρα τους και θα τα έχανα στην Κρήτη ανενόχλητη! ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΛΑ. ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΦΥΓΩ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΩ. Α! ΚΑΙ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΩ ΚΙΟΛΑΣ. ΚΑΤΙ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΟΙΡΑ.

Το πρώτο εξάμηνο του πρώτου έτους μίζερο και μοναχικό και όλο επιτυχίες στην πρώτη εξεταστική. Δεν ήξερα σχεδόν κανέναν. Με εξαίρεση τη φίλη μου τη Ρένια που ήταν δίπλα μου ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ να με εξοικειώσει ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ. (ΡΕΝΙΑ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ).

Στο δεύτερο εξάμηνο γνώρισα τους τώρα κολλητούς μου. Γίναμε αμέσως μια παρέα και χαλάρωσα μαζί τους. Ένιωθα αποδοχή. ΦΙΛΙΑ. Περνούσα καλά. Δε σκοτωνόμουν και στο διάβασμα! Άρχισα να βγαίνω πάλι και μπορώ να πω του έδωσα και κατάλαβε. Μοιραζόμουν στιγμές μου μαζί τους, το σπίτι μου, και σιγά σιγά το πρόβλημά μου. Ναι μεν τα κιλά μου καλά, έβλεπαν όμως ότι δεν τρώω. Ένιωσα βολικά και τους τα είπα όλα. Όταν με τον καιρό με αγάπησαν, άρχισαν κι αυτοί να πονούν μαζί μου. Όμως είχαν το κουράγιο να μου χαμογελούν και να με βλέπουν σαν φυσιολογικό άτομο. Ακόμα και σήμερα! Έτσι κύλησε ο καιρός στο Ρέθυμνο... Οι πλάκες γύρω από το τι τρώω γίνονται ακόμα και σήμερα...! ΜΑΛΕΝΑΚΙΑ ΜΟΥ ΣΑΣ ΛΑΤΡΕΥΩ. ΕΙΣΤΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ.

Τα μαλενάκια μου όμως ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερα από μένα και αποφοίτησαν το 2003. Έμεινα μόνη πίσω με λίγους φίλους για παρέα και κυρίως τη Ρένια. Που αργότερα έφυγε κι εκείνη γιατί είχε περάσει ένα έτος πιο πριν από μένα και αποφοίτησε κι εκείνη. Εκείνο το καλοκαίρι ΥΠΟΤΡΟΠΙΑΣΑ. ΥΠΟΤΡΟΠΙΑΣΑ ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΝΑ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗ ΡΕΒΕΚΚΑ. Από 48 κιλά τον Αύγουστο έφτασα 33-35 τον Δεκέμβριο. Δεν είχα πατήσει σπίτι μου όλο εκείνο το διάστημα. Οι γονείς μου απαγορεύονταν να κατέβουν και αρνιόμουν να πάω να τους δω. Από το τηλέφωνο τους γελούσα ότι ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑ!

Έφτασα στο αεροδρόμιο στις 27/12/2003. Τι αντίκρισαν; Μια σκιά. (συγγνώμη, δεν μπορώ να γράψω).

Νοσηλεύτηκα στο νοσοκομείο στις 5/1/2004 σε προκωματώδη κατάσταση, με 38 σφύξεις, 35 θερμοκρασία σώματος. Το πρώτο πόρισμα της εξέτασης αίματος έδειξε «άτομο υψηλού κινδύνου για έμφραγμα λόγω αρριθμίας» με κόκκινα γράμματα. Ο πατέρας μου σα γιατρός επέμεινε να κάνουν ό,τι μπορούσαν να μη με διασωληνώσουν. Να μην μπω εντατική. Πιστεύω ότι το έκανε γιατί δεν μπορούσε να το αντέξει. Δεν ξέρω ιατρική. Δεν ξέρω γιατί το ζήτησε. Με πάλεψαν σε θάλαμο, όχι στην εντατική. Μου πέρασαν ορούς για ενυδάτωση, γλυκόζη και λίγο αργότερα παρεντερική σίτιση. Ο πατέρας μου γνώριζε το σωματικό πόνο αυτής της διαδικασίας και ζήτησε να μη μου περάσουν το φαγητό από τη σφαγίτιδα ούτε από τη μύτη μέσω μιας διασωλήνωσης, αλλά στα χέρια μου όσο αντέξουν οι φλέβες μου. Έσπαγαν η μια μετά την άλλη. Ο ΠΟΝΟΣ ΗΤΑΝ ΑΒΑΣΤΑΧΤΟΣ. Ακόμα έχω τα σημάδια και στα δύο μου χέρια.

Συνήλθα σχεδόν αμέσως. Την επόμενη μέρα. Αρνιόμουν πεισματικά να φάω και όσο δεν έτρωγα δεν μου έβγαζαν αυτό το γαμημένο πηχτό πράμα από το χέρι μου γιατί θα πέθαινα ακαριαία.

Υπέμεινα εκεί μέσα ΠΕΙΣΜΑΤΙΚΑ 17 ημέρες. Ζήτησα να δω μόνο 4 άτομα. Το ένα αρνήθηκε να έρθει. Τους υπόλοιπους εκτός των τριών που είχαν απομείνει, αρνιόμουν να τους δω εγώ. ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΔΟΥΝ. Και βγήκα παρά τις αντιρρήσεις, γιατί επέμενα ότι θα αναλάβουμε το θέμα με όλους τους γιατρούς που χρειάζεται και δε θα ξαναγίνει. Ήμουν ενήλικη, μπορούσα να το κάνω. Η επείγουσα ιατρική είχε επιτελέσει το έργο της και στην Ελλάδα τα δημόσια νοσοκομεία δεν μπορούν να φιλοξενήσουν έυκολα περιαστικά όπως το δικό μου, τουλάχιστον τότε. Σήμερα, δεν ξέρω έχει χρειαστεί να μπω μόνο για ορρούς και δεν ξέρω, μένω μόνο μερικές ώρες. («ΜΑΜΑ πάω για καφέ...Τα λέμε μετά!»).

ΕΙΠΑ ΨΕΜΑΤΑ. ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΤΗ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΒΓΗΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΗΤΑΝ ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΤΙΣΤΙΚΑ ΧΑΠΙΑ. ΗΜΟΥΝ 44 ΚΙΛΑ ΑΠΟ 35 à ΠΑΝΧΟΝΤΡΗ! ΠΑΛΙ ΒΟΥΒΑΛΟΣ! ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΜΕ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΝ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΑ ΕΝΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΨΥΧΙΑΤΡΟ ΜΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΕΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤIΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΜΟΥ. ΗΜΟΥΝ ΕΝΗΛΙΚΗ.

Μετά από μήνες τους είπα ότι μου καταστρέφουν την ακαδημαϊκή μου καριέρα που δε με άφηναν να παω να δώσω εξεταστική. Τους απείλησα. Με άφησαν. Έδωσα και τα πέρασα όλα. Η μαμά μου ήρθε και με μάζεψε 38 κιλά τον Αύγουστο του 2004.

Λίγους μήνες μετά αρρώστησε ο πατέρας μου και μπόρεσα να κρυφτώ γιατί είχε γίνει εκείνος πια το επίκεντρο. Πήρα και μερικά κιλά για να μπορώ να τον βλέπω και να είμαι κοντά του. Τότε έβλεπα και τον πρώτο ψυχίατρο που από μόνη μου είχα ζητήσει να δω. Δεν είχα εμπιστοσύνη σε κανέναν. Έναν χρόνο μετά ο μπαμπας πέθανε. Και όσες φορές είχε χρειαστεί αίμα δεν με άφησαν ποτέ να δώσω.

Του είχα ορκιστεί ότι θα πάρω το ΠΤΥΧΙΟ μου. Και το έκανα. Σε μια εξεταστική πέρασα 14 μαθήματα και 2 εργασίες όλα με λίαν καλώς. ΟΧΙ ΑΡΙΣΤΑ.

Πέρασε ένας χρόνος ήμουν σταθερή 47-49 κιλά. Αποφάσισα να κάνω μεταπτυχιακό. Πέρασα και υποσχέθηκα ότι θα πάω σε διατροφολόγο, γυναικολόγο και νέο ψυχίατρο. Τους βλέπω μέχρι και σήμερα. Από το 2008 ως σήμερα δεν είχα υποτροπιάσει στιγμή. Στρατιωτική πειθαρχία στην αποτοξίνωσή μου. Σήμερα είμαι 49 κιλά. ΕΓΙΝΕ πάλι. Τα κιλά τα έχασα όταν έγραφα τη διπλωματική μου διατριβή. Όλο τον περσινό χειμώνα. Από κεί που τίποτα δεν πρόδιδε ότι έχω νευρική ανορεξία. Σήμερα κάτι χτυπάει πάλι σαν καμπανάκι.

Συνοψίζω την κατάσταση της υγείας μου ως σήμερα.

πια αμα φάω κάνω υπογλυκαιμία
αν τρώω σταθερά γέυματα κάνω κατακράτηση υγρών και πρήζομαι. Παίρνω αμέσως το βάρος που πρέπει γιατί το ΣΩΜΑ ΞΕΡΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΥΓΙΗ ΤΟΥ ΚΙΛΑ! Εγώ όμως νιώθω χοντρή.
παθαίνω αφυδάτωση πιο εύκολα από όσο παλαιότερα. Κίνδυνος για έμφραγμα.
Αν μείνω ποτέ έγκυος, σύμφωνα με τον γιατρό μου ΤΟ ΚΡΑΤΑΜΕ από όποιον και να είναι γιατί ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΘΑΥΜΑ!!!
Έχω κακοήθη αναιμία
Αυξημένες τρανσαμινάσες (όπως οι χρήστες ναρκωτικών και οι αλκοολικοί) από τα διάφορα χάπια που παίρνω (κυρίως πολύ δυνατά παυσίπονα γιατί συνέχεια πονάω) αλλά και άλλα... (...)
Πολυτερηδονισμό από απασβεστίωση των δοντιών λόγω ασιτίας και εμέτων που έκανα για κάποιο διάστημα και είμαι συνέχεια στην οδοντίατρο για σφραγίσματα, απονευρώσεις κλπ
Οστεοπόρωση
Ευτυχώς δεν μου έπεσαν ακόμα τα μαλλιά μου. Το μόνο πράγμα που μου αρέσει πάνω μου. Τα υπέροχα καστανά, μακριά μαλλιά μου...Σε άλλους όπως εγώ πέφτουν τα μαλλιά αμέσως...

Αυτά τα έχω είτε πάρω κιλά είτε όχι. Όταν αδυνατίζω γίνονται ακόμα πιο εμφανή. Ακόμα πιο απειλητικά.

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΩ ΠΕΣΕΙ ΣΕ ΜΙΝΙ ΚΩΜΑ, ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΙΟΛΗ ΝΑ ΣΑΣ ΠΟΥΝ...

ΠΑΡΟΛΑΥΤΑ ΑΔΙΑΦΟΡΩ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΑΝ ΒΓΑΖΩ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΠΙΝΟΝΤΑΣ ΜΟΝΟ ΝΕΡΟ.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ANOREXIA NERVOSA.

ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΚΤΙΜΗΣΗ, ΡΕΒΕΚΚΑ-ΑΝΔΡΙΑΝΗ Αθήνα, 12/6/2011

ΥΓ δεν κατάφερα το κείμενο να είναι «εντελώς πρακτικό». Γιατί γράφοντας μπήκε πόνος και παρασύρθηκα σε περιγραφή πραγματικών περιστατικών της ζωής μου

Λίγο καιρό μετά το ανέβασμα του κειμένου η Ρεβέκκα πέθανε. Το κείμενό της παραμένει - παρ' ό,τι δεν αρκεί.


Τον σκότωσε το μήνυμα που έγραφε σε φίλο του...



Οι γονείς ενός 22χρονου οδηγού που σκοτώθηκε σε τροχαίο στο Κολοράντο των ΗΠΑ, την ώρα που αντάλλασσε μηνύματα με φίλο του από το κινητό του τηλέφωνο, έδωσαν στην δημοσιότητα την φωτογραφία με το μισοτελειωμένο κείμενο από το smartphone, με την ελπίδα ότι θα αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγή για τους υπόλοιπους.

Η οικογένεια του Αλεξάντερ Χέιτ έδωσε στη δημοσιότητα μια φωτογραφία του κειμένου στο οποίο φαίνεται η κομμένη στη μέση φράση που έγραφε ο 22χρονος στις 3 Απριλίου.

«Ακούγεται καλό φίλε μου, θα τα πούμε σύντομα, θα τουιτ…» είναι το μήνυμα.

Προτού προλάβει να ολοκληρώσει την φράση και να την στείλει, ο άτυχος φοιτητής, πέρασε χωρίς να το αντιληφθεί στο αντίθετο ρεύμα και έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Άφησε την τελευταία του πνοή μετά την μεταφορά του στο νοσοκομείο.

«Μέσα σε ένα κλάσμα δευτερολέπτου μπορεί να καταστρέψεις το μέλλον σου, να τραυματίσεις ή και να σκοτώσεις άλλους και να ανοίξεις μια τρύπα στην καρδιά όλων όσων σε αγαπούν» λέει η Σάρον Χέιτ, μητέρα του 22χρονου, σε ανακοίνωσή της.

Οι γονείς του και η αστυνομία ελπίζουν ότι η φωτογραφία του κειμένου από το smartphone θα γίνει παράδειγμα προς αποφυγή για τους υπόλοιπους.

Από το 2009, η αποστολή μηνυμάτων την ώρα της οδήγησης είναι παράνομη στην πολιτεία του Κολοράντο.

ΠΗΓΗ: tragiko.net

Εκτός τηλεόρασης ο Γιώργος Τράγκας! Διαβάστε γιατί.!


Τους φίλους του στο facebook ενημέρωσε πριν από λίγο ο Γιώργος Τράγκας

Διαβάστε τι έγραψε ο γνωστός δημοσιογράφος στο facebook...

"Είμαι σε άδεια για μια εβδομάδα λόγω υπερκόπωσης!

Keep in Touch..!"

















Βίντεο-ΣΟΚ: Ρεπόρτερ χαστουκίζει on air παιδάκι επειδή..


Ένας Πακιστανός δημοσιογράφος έχασε την ψυχραιμία του την ώρα που μετέδιδε ρεπορτάζ.

Ένας από τους γνωστούς περίεργους πέρασε από πίσω του και του χάλασε το πλάνο.

Εκείνη τη στιγμή διατήρησε την ψυχραιμία του, όμως όταν ένα μικρό παιδί πέρασε μπροστά από την κάμερα, τον επιτέθηκε, ρίχνοντάς του σφαλιάρα.

Δείτε το video:


Πηγή: newsbomb

Δεν είναι ένα τέρας πια! Η 9χρονη με το «σύνδρομο του λύκου» μεταμορφώθηκε


Η 9χρονη Bhawana Thami από το χωριό Dolakha του Νεπάλ γνώρισε από πολύ μικρή το σκληρό «πρόσωπο» της ζωής, καθώς γεννήθηκε με μια σπάνια ασθένεια εξαιτίας της οποίας γνώρισε το ρατσισμό και την απομόνωση.

Η Bhawana γεννήθηκε με το μισό της πρόσωπο καλυμμένο από μια τεράστια ελιά και τρίχες, με αποτέλεσμα από νωρίς να της προσδώσουν το χαρακτηρισμό «τέρας» και μάγισσα.

Σαν να μην έφτανε το πρόβλημα υγείας της, το οποίο μπορούσε να εξελιχθεί σε κακοήθη καρκίνο αν δεν ελάμβανε την κατάλληλη ιατρική φροντίδα, οι συγχωριανοί της απομόνωσαν εξαιτίας αυτού ολόκληρη την οικογένειά της.

Ο πατέρας της, που δεν ήθελε να βλέπει την κόρη του να πληγώνεται στην προσπάθειά του να την προστατέψει δεν της επέτρεπε να βλέπει τον εαυτό της σε καθρέφτη, μέχρι που μια μέρα ένας δημοσιογράφος την τράβηξε φωτογραφία και... της την έδειξε, γράφει η Daily Mail.

Από τότε η Bhawana άρχισε να νιώθει αποστροφή, φόβο και σοκ για την όψη της.

Με τη βοήθεια της φιλανθρωπικής οργάνωσης Child Workers το μικρό κορίτσι υποβλήθηκε σε πλαστική επέμβαση πριν από ένα χρόνο. Φέτος έκανε τη δεύτερη επέμβαση, αφαιρώντας εξ ολοκλήρου τις τρίχες από το πρόσωπό της, με τον πατέρα της να ελπίζει ότι θα έχει μια πιο φυσιολογική ζωή στο εξής.

Μια τρίτη επέμβαση θα ακολουθήσει όταν γίνει 14 ετών, ενώ η μικρή Bhawana έχει αρχίσει ήδη να συναναστρέφεται με τα παιδιά της κοινότητάς της.

 
Πηγές: dailymail.co.uk - newsbomb.gr

Έπερνε θηλυκές ορμόνες για 14 μήνες! Δείτε πως έγινε! (pics)


Δείτε καρέ καρέ την μεταμόρφωση ενός νεαρού που αποφάσισε να κάνει λήψη οιστρογόνων για 14 μήνες...















Γιατί οι γυναίκες ζουν περισσότερο από τους άντρες;




Είναι γεγονός. Οι γυναίκες είναι πιο μακρόβιες από τους άντρες.Υπάρχουν στατιστικά στοιχεία που το αποδεικνύουν, αλλά κανένας επιστήμονας δεν μπορεί να αποφανθεί με βεβαιότητα γιατί συμβαίνει αυτό.
Τι υποθέτουν οι ειδικοί
Το φαινόμενο της γυναικείας μακροβιότητας απασχολεί χρόνια τους επιστήμονες, ωστόσο παραμένει ακόμα μυστήριο. Υποθέτουν ότι οφείλεται είτε στη μεγαλύτερη ανθεκτικότητα που παρουσιάζει ο γυναικείος οργανισμός στις φθορές του χρόνου είτε στο γεγονός ότι οι γυναίκες έχουν την τάση να φροντίζουν περισσότερο την υγεία τους και δεν εθίζονται εύκολα στο αλκοόλ και το κάπνισμα που αποτελούν σημαντικές αιτίες θνησιμότητας στους άντρες.
Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι που πιστεύουν ότι οι γυναίκες αντέχουν περισσότερο γιατί κατά τη διάρκεια της ζωής τους καταπονούνται λιγότερο σωματικά και ψυχικά από τους άντρες (!), με αποτέλεσμα να έχουν περισσότερα αποθέματα…

http://www.goldenmag.gr

Αυτές είναι οι 200 τουρκικές λέξεις που χρησιμοποιούμε καθημερινά και δε το ξέρουμε


Καθημερινά χρησιμοποιούμε πολλές δεκάδες λέξεις οι οποίες είναι Τουρκικές και έχουν παρεισφρύσει στη γλώσσα μας χωρίς να μην γνωρίζουμε την προέλευση τους και την αντίστοιχη Ελληνική έννοια.
Βέβαια μπορούμε να συνεχίσουμε να παρακολουθούμε τουρκικά σήριαλ που παίζονται καθημερινά από τα κανάλια μας, και με τον καιρό να κάνουμε περισσότερες αυτές τις λέξεις που χρησιμοποιούμε καθημερινά στην ζωή μας.
Σε αλφαβητική σειρά, μερικές από τις τουρκικές λέξεις που χρησιμοποιούμε συχνότερα:

ΑΛΑΝΙ (αλήτης),
ΑΛΑΝΑ (ανοιχτός χώρος),
ΑΓΑΣ (δεσποτικός-αυταρχικός),
ΑΓΙΑΖΙ (πρωινό ή νυχτερινό κρύο), ΓΙΑΟΥΡΤΙ (πηγμένο γάλα),
ΤΣΕΠΗ (θυλάκιο),
ΤΑΒΑΝΙ (οροφή),
ΤΖΑΚΙ (παραγώνι),
ΚΑΙΚΙ (βάρκα),
ΜΕΛΤΕΜΙ (άνεμος ετησίας),
ΜΑΝΑΒΗΣ (οπωροπώλης),
ΜΠΑΚΑΛΗΣ (παντοπώλης),
ΓΛΕΝΤΙ (διασκέδαση),
ΚΑΒΓΑΣ (φιλονικία),
ΚΕΦΙ (ευδιαθεσία),
ΧΑΤΙΡΙ (χάρη),
ΝΤΕΡΤΙ (καημός),
ΝΤΑΒΑΝΤΟΥΡΙ (σύγχυση),
ΤΣΙΜΠΟΥΚΙ (καπνοσύριγγα),
ΧΑΣΑΠΙΚΟ (κρεοπωλείο),
ΝΤΟΥΛΑΠΙ (ιματιοθήκη),
ΔΕΡΒΕΝΙ (κλεισούρα),
ΜΠΑΙΡΑΚΙ (σημαία),
ΤΣΟΜΠΑΝΗΣ (βοσκός-ποιμένας),
ΓΙΛΕΚΟ (περιθωράκιον),
ΧΑΜΠΑΡΙΑ (αγγελία-νέα),
ΓΙΑΠΙ (οικοδομή),
ΓΙΑΚΑΣ (περιλαίμιο),
ΓΙΑΡΜΑΣ (ροδάκινο),
ΓΙΝΑΤΙ (πείσμα),
ΓΙΟΥΡΟΥΣΙ (επίθεση),
ΓΚΕΜΙ (χαλινάρι),
ΓΟΥΡΙ (τύχη),
ΓΡΟΥΣΟΥΖΗΣ (κακότυχος),
ΓΚΑΙΝΤΑ (άσκαυλος),
ΕΡΓΕΝΗΣ (άγαμος),
ΖΑΜΑΝΙΑ (μεγάλο χρονικό διάστημα),
ΖΑΡΖΑΒΑΤΙΚΑ (λαχανικά),
ΖΟΡΙ (δυσκολία),
ΖΟΥΜΠΟΥΛΙ (υάκινθος),
ΚΑΒΟΥΚΙ (καύκαλο),
ΚΑΒΟΥΡΔΙΖΩ (φρυγανίζω-ξεροψήνω),
ΚΑΖΑΝΙ (λέβητας),
ΚΑΣΜΑΣ (αξίνα-σκαπάνη),
ΚΑΛΕΜΙ (γραφίδα),
ΚΑΛΟΥΠΙ (μήτρα-πρότυπο),
ΚΑΛΠΙΚΟΣ (κίβδηλος),
ΚΑΠΑΚΙ (σκέπασμα- κάλυμμα),
ΚΑΡΑΟΥΛΙ (φρουρά-σκοπιά),
ΚΑΡΠΟΥΖΙ (υδροπέπων),
ΚΟΥΒΑΣ (κάδος-αγγείο),
ΝΤΙΠ ΓΙΑ ΝΤΙΠ (ολωσδιόλου),
ΚΑΤΣΙΚΑ (ερίφι-γίδα),
ΚΕΛΕΠΟΥΡΙ (ανέλπιστο εύρημα),
ΚΙΜΑΣ (ψιλοκομμένο κρέας),
ΚΙΟΣΚΙ (περίπτερο),
ΚΟΛΑΙ (ευκολία-άνεση),
ΚΟΛΑΟΥΖΟΣ (οδηγός),
ΚΟΠΙΤΣΑ (πόρπη),
ΚΟΤΖΑΜ (τεράστιος-πελώριος),
ΚΟΤΣΑΝΙ (μίσχος),ΚΑΦΑΣΙ (κιβώτιο),
ΚΟΤΣΙ (αστράγαλος),
ΚΟΥΒΑΡΝΤΑΣ (γενναιόδωρος-ανοιχτοχέρης),
ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ (δοχείο χρημάτων),
ΚΟΥΣΟΥΡΙ (ελάττωμα-μειονέκτημα),
ΚΟΥΤΟΥΡΟΥ (ασύνετα-απερίσκεπτα),
ΛΑΓΟΥΜΙ (υπόνομος-οχετός),
ΛΑΠΑΣ (χυλός),
ΛΕΒΕΝΤΗΣ (ανδρείος-ευσταλής),
ΛΕΚΕΣ (κηλίδα),
ΛΕΛΕΚΙ (πελαργός),
ΛΟΥΚΙ (υδροσωλήνας),
ΜΑΓΙΑ (προζύμη-ζυθοζύμη),
ΜΑΓΚΑΛΙ (πύραυνο),
ΜΑΓΚΟΥΦΗΣ (έρημος),
ΜΑΙΝΤΑΝΟΣ (πετροσέλινο-μακεδονίσι),
ΜΑΝΤΖΟΥΝΙ (φάρμακο),
ΜΑΟΥΝΑ (φορτηγίδα),
ΜΑΡΑΖΙ (φθίση),
ΜΑΡΑΦΕΤΙ (μικρό εργαλείο),
ΜΑΣΟΥΡΙ (μικρό ξύλο),
ΜΑΧΑΛΑΣ (συνοικία),
ΜΕΖΕΣ (ορεκτικά),
ΜΕΝΤΕΣΕΣ (στρόφιγγα),
ΜΕΝΕΞΕΣ (εύοσμο λουλούδι),
ΜΕΡΑΚΙ (πόθος),
ΜΕΡΕΜΕΤΙ (επισκευή-επιδιόρθωση),
ΜΟΥΣΑΜΑΣ (κερωμένο-αδιάβροχο ύφασμα),
ΜΟΥΣΑΦΙΡΗΣ(φιλοξενούμενος-επισκέπτης),
ΜΠΑΓΙΑΤΙΚΟ (μη νωπό),
ΜΠΑΓΛΑΡΩΝΩ (δένω-φυλακίζω),
ΜΠΑΛΤΑΣ (πελέκι),
ΜΠΑΜΙΑ (ιβίσκος ο εδώδιμος),
ΜΠΑΜΠΑΣ (πατέρας),
ΜΠΑΜΠΑΛΗΣ (ο πολύ γέρος),
ΜΠΑΞΕΣ (περιβόλι-κήπος),
ΜΠΑΡΟΥΤΙ (πυρίτιδα),
ΜΠΑΤΖΑΚΙ (κνήμη-σκέλη),
ΜΠΑΤΖΑΝΑΚΗΣ (σύγαμπρος-συννυφάδα),
ΜΠΑΤΙΡΙΣΑ(πτωχεύω-χρεοκοπώ),
ΜΠΑΧΑΡΙΚΟ (αρωματικό άρτυμα),
ΜΠΕΚΡΗΣ (μέθυσος),
ΜΠΕΛΑΣ(ενόχληση),
ΠΟΥΣΤΗΣ-ΜΠΙΝΕΣ (κίναιδος-ασελγής),
ΜΠΟΓΙΑ (βαφή-χρώμα),
ΜΠΟΓΙΑΤΖΗΣ (ελαιοχρωματιστής)
ΜΠΟΙ (ανάστημα-ύψος),
ΜΠΟΛΙΚΟΣ (άφθονος),
ΜΠΟΣΤΑΝΙ (λαχανόκηπος),
ΜΠΟΣΙΚΟΣ (χαλαρός),
ΜΠΟΥΖΙ (πάγος-ψύχρα),
ΜΠΟΥΛΟΥΚΙ (στίφος-άτακτο πλήθος),
ΜΠΟΥΛΟΥΚΟΣ (καλοθρεμμένος-παχουλός),
ΜΠΟΥΝΤΑΛΑΣ (κουτός-ανόητος),
ΜΠΟΥΝΤΡΟΥΜΙ (φυλακή),
ΜΠΟΥΡΙ (καπνοσωλήνας),
ΜΠΟΡΑ (καταιγίδα)
ΜΠΟΥΤΙ (μηρός),
ΜΠΟΥΧΤΙΣΜΑ (κορεσμός),
ΝΑΖΙ (κάμωμα-φιλαρέσκεια),
ΝΤΑΜΑΡΙ (φλέβα-λατομείο),
ΝΤΑΜΠΛΑΣ (αποπληξία),
ΝΤΑΝΤΑ (παραμάνα-τροφός),
ΝΤΑΡΑΒΕΡΙ (συναλλαγή-αγοραπωλησία),
ΝΤΕΛΑΛΗΣ (διαλαλητής),
ΝΤΕΛΗΣ (παράφρονας),
ΝΤΙΒΑΝΙ (κρεβάτι),
ΝΤΟΥΒΑΡΙ (τοίχος),
ΝΤΟΥΜΑΝΙ (καταχνιά-καπνός),
ΝΤΟΥΝΙΑΣ (κόσμος-ανθρωπότητα),
ΠΑΖΑΡΙ (αγορά-διαπραγμάτευση),
ΠΑΝΤΖΑΡΙ (κοκκινογούλι-τεύτλο),
ΠΑΤΖΟΥΡΙ (παραθυρόφυλλο),
ΠΑΠΟΥΤΣΙ (υπόδημα),
ΠΕΡΒΑΖΙ (πλαίσιο θυρών),
ΠΙΛΑΦΙ (ρύζι),
ΡΑΧΑΤΙ (ησυχία)
ΣΑΚΑΤΗΣ (ανάπηρος),
ΣΑΜΑΤΑΣ (θόρυβος),
ΣΕΝΤΟΥΚΙ (κιβώτιο),
ΣΕΡΤΙΚΟ (τσουχτερό, βαρύ),
ΣΙΝΑΦΙ (συντεχνία, κοινωνική τάξη),
ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙ(πίδακας),
ΣΙΡΟΠΙ (πυκνόρρευστο διάλυμα ζάχαρης),
ΣΑΙΝΙ (ευφυής),
ΣΟΥΓΙΑΣ (μαχαιράκι),
ΡΟΥΣΦΕΤΙ (χαριστική εξυπηρέτηση),
ΣΟΒΑΣ (ασβεστοκονίαμα),
ΣΟΙ (καταγωγή-γένος),
ΣΟΚΑΚΙ (δρόμος),
ΣΟΜΠΑ (θερμάστρα),
ΣΟΥΛΟΥΠΙ (μορφή-σχήμα),
ΤΑΜΠΛΑΣ (αποπληξία-συγκοπή),
ΤΑΠΙ (χωρίς χρήματα),
ΤΑΡΑΜΑΣ (αυγοτάραχο),
ΤΑΣΑΚΙ (σταχτοδοχείο),
ΤΑΧΙΝΙ (αλεσμένο σουσάμι),
ΤΑΨΙ (μαγειρικό σκεύος),
ΤΕΚΕΣ (καταγώγιο),
ΤΕΝΕΚΕΣ (δοχείο),
TΕΜΠΕΛΗΣ (οκνηρός-ακαμάτης),
ΤΕΡΤΙΠΙ (τέχνασμα-απάτη),
ΤΕΦΑΡΙΚΙ (εκλεκτό-αριστούργημα),
ΤΕΦΤΕΡΙ(κατάστιχο),
ΤΖΑΜΙ (υαλοπίνακας-γυαλί),
ΤΣΑΜΠΑ (δωρεάν),
ΤΖΑΝΑΜΠΕΤΗΣ (κακότροπος-δύστροπος),
ΤΟΠΙ (σφαίρα),
ΤΟΥΛΟΥΜΙ (ασκός),
ΤΟΥΛΟΥΜΠΑ (αντλία),
ΤΟΥΜΠΕΚΙ (σιωπή),
ΤΡΑΜΠΑ (ανταλλαγή),
ΤΣΑΙΡΙ (λιβάδι-βοσκοτόπι),
ΤΣΑΚΑΛΙ (θώς),
ΤΣΑΚΙΡΗΣ (γαλανομάτης),
ΤΣΑΚΜΑΚΙ (αναπτήρας),
ΤΣΑΝΤΑ (δερμάτινη θήκη),
ΤΣΑΝΤΙΡΙ (σκηνή),
ΤΣΑΠΑΤΣΟΥΛΗΣ (ανοικοκύρευτος-άτσαλος),
ΤΣΑΡΚΑ (επιδρομή-περιπλάνηση),
ΤΣΑΝΤΙΖΩ (εξοργίζω-προσβάλω),
ΤΣΑΧΠΙΝΗΣ(κατεργάρης-πονηρός),
ΤΣΙΓΚΕΛΙ(αρπάγη-σιδερένιο άγκιστρο),
ΤΣΙΦΟΥΤΗΣ-ΤΣΙΓΚΟΥΝΗΣ (φιλάργυρος),
ΤΣΙΡΑΚΙ (ακόλουθος),
ΤΣΙΣΑ (ούρα),
ΤΣΙΦΤΗΣ (άψογος-ικανός),
ΤΣΟΥΒΑΛΙ (σακί),
ΤΣΟΥΛΟΥΦΙ (δέσμη μαλλιών),
ΤΖΟΓΛΑΝΙ (νέος)
ΤΣΟΠΑΝΗΣ (βοσκός)
ΦΑΡΑΣΙ (φτυάρι-σκουπιδολόγος),
ΦΑΡΣΙ (τέλεια-άπταιστα),
ΦΛΙΤΖΑΝΙ (κύπελλο),
ΦΥΝΤΑΝΙ(φυτώριο),
ΦΙΣΤΙΚΙ (πιστάκη),
ΦΥΤΙΛΙ (θρυαλλίδα),
ΦΟΥΚΑΡΑΣ (κακομοίρης-άθλιος),
ΦΟΥΝΤΟΥΚΙ (λεπτοκάρυο-λευτόκαρο),
ΦΡΑΝΤΖΟΛΑ (ψωμί),
XABOYZA(δεξαμενή νερού),
ΧΑΖΙ (ευχαρίστηση),
ΧΑΛΑΛΙΖΩ (συγχωρώ),
ΧΑΛΙ (άθλιο),
ΧΑΛΙ (τάπητας),
ΧΑΛΚΑΣ (κρίκος),
ΧΑΜΑΛΗΣ(αχθοφόρος),
ΧΑΝΙ (πανδοχείο),
ΧΑΠΙ (καταπότι),
ΧΑΡΑΜΙ (άδικα),
ΧΑΡΜΑΝΗΣ (χασισοπότης),
ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΙ (μικρό χρηματικό ποσό),
ΧΑΒΑΣ (μουσικός σκοπός)
ΧΑΦΙΕΣ(καταδότης),
ΧΟΥΖΟΥΡΕΜΑ (ανάπαυση),
ΧΟΥΙ (ιδιοτροπία),
ΧΟΥΝΕΡΙ (πάθημα-εξαπάτηση).

thesout

Φιλικες σελιδες

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Καναπεδάτος - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Inspired by Sportapolis Shape5.com
Proudly powered by Blogger